طي چند روز اخير نامه هايي از سوي برخي از افراد به مقام معظم  رهبري منتشر شده كه برخي آن را در راستاي پروژه oLL مي دانند.oLL كه مخفف تركيب انگليسي (open letter to leader)مي باشد،به معني نامه سرگشاده به رهبر و يا رئیس حكومت است.
برخي از تحليل گران علوم سياسي براين باورند كه اين پروژه جز برنامه هايي است كه در چهارچوب رفتارهاي سياسي مخملي محسوب مي شود.اما دراين ميان اينكه اين نامه ها با چه هدفي وچرا دراين برهه زماني از سوي برخي افراد كه نسبت به شرايط كنوني آگاهي دارند نوشته مي شود جاي سوال دارد؟
دركنار اين موضوع نكته اي كه در برخي از سايتهاي فارسي زبان بيگانه ديده مي شود این موضوع است که آنها این مسائل را در راستای ضربه زدن به جایگاه رهبری می دانند ودائما براین موضوع تاکید می کنند که این نامه ها به جایگاه رهبر انقلاب اسلامی ایران ضربه می زند.تمام این موضوع گیریهای خارج نشینان در حالی است که حتی خود آنها هم این نامه ها را جدی نگرفته اند.
از طرف دیگر براساس تعبیراتی که از سوی خود تحلیل گران مانند علیرضا نوری زاد ویا محسن سازگارا در شبکه صدای آمریکا مطرح می شود پروژه oll  وقتی کاربرد دارد که در جامعه فضای خفقان وجود داشته باشد وکسانی که نامه سرگشاده می نویسند در خفا و یا پنهانی این کار را انجام می دهند وهمچنین OLLدرفضایی کاربرد دارد که قدرت تک قطبی باشد وفضای کاملا بسته جامعه، انتقاد را در هر شرایطی محکوم کند. این درحالی است که تمام افرادی که در چند روز گذشته نامه های سرگشاده خود را به رهبری منتشر نموده اند در داخل کشور هستند وبا آزادی کامل اقدام به نوشتن وانتشار این نامه ها کرده اند واز سوی دیگر فضای نقد در شرایط امروز جامعه حاکم است ،که این مسائل به طور کلی تمام شرایط پروژه «نامه سرگشاده» را زیر سوال می برد.
نمونه بارز این موضوع را می توان محمد نوری زاد دانست،محمد نوری زاد تاکنون ۲۰ نامه به رهبر انقلاب اسلامی نوشته ،ودر تمام این بیست نامه به صورت مستقیم ویا غیر مستقیم به این مسئله اشاره داشته که در خانه خود این نامه ها را منتشر کرده است.در طول زمانی که همین ۲۰ نامه تاکنون از سوی او منتشر گردیده افراد دیگری هم مانند او اقدام به انتشار چنین نامه هایی کرده اند واین افراد هم با آرامش کامل نامه های خود را منتشر نموده اند  وکسی مانع آنها نشده که این موضوع نشان از شرایط باز کشور است.
بدون شک، هم کسانی که این نامه را نوشته اند وهم رسانه های  خارجی که در باره این نامه ها خبر منتشر کرده اند به خوبی می دانند که انتشار پیاپی این نامه ها معنایی جز دموکراسی ندارد.
این موضوع درحالی رخ داده که با توجه به متون این نامه ها صراحتا به این مسئله می رسیم که بسیاری از اتهاماتی که درآنها به رهبری نسبت داده شده است از پایه واساس بی سند وبی مدرک است وتمام این حرفها ،صحبتهایی بوده  که از تحلیل شخصی این افراد زائیده شده،حتی با مطالعه سطحی وگذرای این نامه ها می توان به این موضوع پی برد که دراین نامه ها از مسائلی  گفته شده که مسئولیت آنها به هیچ وجه برعهده نهاد رهبری نیست وقانون اساسی این مسائل را صراحتا در حوزه اختیار یکی از قوای سه گانه قرار داده است.
علاوه برتمام مسائل گفته شده نکته ای که بسیار جالب به نظر می رسد انتشار نامه به مقام رهبری از سوی کسانی است که در حال حاضر در زندان به سر می برند،که درباره این مسئله هیچ اذعانی جز وجود آزادی نمی توان داشت.البته ذکراین نکته هم باید مد نظر قرار بگیرد که غرض از این یادداشت پاسخ به تمام مسائل مطروحه دراین نامه ها نیست وپاسخ به این نامه ها درجای خودش محفوظ ودر جایی دیگر داده خواهد شد،اما توجه به اصل این پروژه واشتباه فاحشی که اپوزوسیون دراین باره انجام شده موضوع جداگانه ای است.
به هرترتیب  به نظر می رسد که با در نظر گرفتن تمام این نکات هنوز برخی رسانه های خارجی که همیشه از نگاه غیر حرفه ای ویک جانبه به مسائل نگاه می کنند همچنان  بر بسته بودن فضا برای ایجاد تشویش خبری تاکید کنند .اما به هر صورت  پروژه نامه سرگشاده به رهبری جدا از اهداف خاصی که نویسندگان نامه دنبال می کنند،نشان از فضای بازی است که در فضای سیاسی ایران حکمفرماست وبدون تردید رسانه های خبری غربی وتمام تحلیل گران آن سوی آبها نمی توانند نسبت به این موضوع اذعان نداشته باشند.