طب مکمل

<P align=right>&nbsp;‎&nbsp;‎ ۱.‎&nbsp;‎&nbsp;‎ شاخصه هایی از طب مکمل<BR>&nbsp;&nbsp; ۲.&nbsp;&nbsp; هدف و استراتژی عمده سازمان جهاني بهداشت<BR>&nbsp;&nbsp; ۳.&nbsp;&nbsp; نا آگاهي، مشکل اساسي <‎/P>
نسخه مناسب چاپ

 


طب مکمل



 


زیر گروه های اصلی علم پزشکی در جهان


 


   ۱-  طب غربی که با نام هایی نظیر طب رایج و طب مدرن modern medicine شناخته می شود و روشی از پزشکی است که در دانشگاه های کشورهای مختلف جهان تدریس شده و در جامعه ما هم به طور معمول کاربرد دارد


   ۲-   طب مکمل یا جایگزین که به مجموعه روش هایی اطلاق می شود که دارای اصول و روش های تشخیصی و درمانی متفاوتی با طب رایج می باشد. طب مکمل شامل ۵۰ سیستم درمانی متفاوت است که امروزه از میان آنها بیش از ۲۰ روش تشخیص و درمان سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد، به طوری که در حال حاضر بیش از ۳/۱ میلیارد نفر از مردم جهان تحت پوشش طب آنترناتیو قرار دارند.



با توجه به روند روزافزون استفاده از این روش ها (چه در کشورهای غربی و چه در کشورهای شرقی) و تمایل مردم به آشنایی بیشتر با آنها و استفاده از مزایای این روش، گروهی متشکل از پزشکان با سابقه طی سال ها تحقیق، بررسی و درمان، بر آن شدند تا برای نیل به اهداف زیر نسبت به تشکیل مرکزی جهت تحقیقات و درمان با این شیوه ها اقدام نمایند.


 



مزیت های شناساندن این سیستم


 


   ۱-   توسعه طب جامع و طب آلترناتیو در تمام جهان و فراهم نمودن زمینه آگاهی آن توسط دانشمندان، روان شناسان و سیاستمداران برای دستیابی هر چه بیشتر انسان ها به امر سلامتی.


   ۲-   توسعه و فراهم نمودن روش های تغذیه سالم با ارائه برنامه های غذایی روزانه مناسب و کشاورزی مناسب.


   ۳-   توسعه و ترویج نمودن راستی، صداقت، مهربانی، نیکی و... در جامعه.


   ۴-   در اختیار گذاشتن اطلاعات واقعی و صحیحی که امکان انتخاب سیستم مناسب برای دستیابی به سلامتی توسط افراد مختلف فراهم گردد و همین طور تشویق و کمک به افرادی که به طور فعال در زمینه سلامتی و ایجاد محیط زندگی بهتر مشارکت می نمایند.


   ۵-   تربیت و آموزش همگانی برای عموم و برشمردن مزایای طب جامعاز طریق روش هایی که این طب می تواند برای مراقبت از سلامتی انسان ها پیشنهاد کند.


   ۶-   فراهم نمودن آموزش های مقدماتی، تحقیق در روان شناسی طب جامع و سیستم های طب معمول .


   ۷-   گسترش تکنولوژی طب مدرن با سیستم طب سنتی و مشخص نمودن نیازهای آحاد جامعه از جمله قشر فقیر و محروم برای رسیدن به سلامتی پایدار.


   ۸-   انجام فعالیت های بین المللی در راستای حفظ سلامتی (تندرستی) به صورت تخصصی و سازمانی در حمایت از طب کل نگر.


   ۹-   گردهمایی متخصصین سلامتی، کشاورزان، زیست شناسان و تمام اعضاء جامعه برای ایجاد ارتباطات لازم جهت درک مفهوم سلامتی از نقطه نظر طب (holistic) با برگزاری کنفرانس های بین المللی، دستگاه های ارتباط جمعی، اینترنت و دیگر فعالیت های مؤثر و لازم.


 



شاخصه هایی از طب مکمل



   - هومیوپاتی
   - گیاه درمانی
   - طب چینی
   - انسان شناسی
   - هیپنوتیزم
   - فراروان درمانی
   - درمان بساوایی
   - ایریدولوژی
   - شفای کوانتومی
   - تعادل انرژی
   - رفلکسولوژی
   - کایروپرکتیک
   - مغناطیس درمانی
   - انرژی درمانی
   - سم زدایی
   - نجوم پزشکی
   - دردشناسی
   - ماساژ درمانی (یومی هو)
   - تغذیه درمانی
   - آب درمانی


 


  


هدف و استراتژی عمده سازمان جهاني بهداشت


 


استفاده از توانمندیهای طبّ سنّتی و مکمّل در جهت کاهش "مرگ و میر و ناتوانی" است. در این راستا سازمان جهانی بهداشت در استراتژی سال های ۲۰۰۲-۲۰۰۵ خود برای طب سنتی و مکمل،چهار هدف عمده را طراحی و اعلام کرد:


   ۱-   سیاست ادغام طب سنّتی و مکمّل با سیستم های بهداشت و درمان ملّی
   ۲-   افزایش سطح ایمنی، کارآیی و کیفیت طبّ سنتی و مکمّل
   ۳-   افزایش امکان دسترسی و قابلیت دستیابی
   ۴-   استفاده منطقی: گسترش کاربرد های درمانی صحیح و مناسب طبّ سنّتی و مکمّل


تمرکز سازمان جهانی بهداشت در مراحل اولیه بر دو هدف اول است.


 


نا آگاهي؛ مشکل اساسي


 


اگر به کتاب داروهاي رايج سري بزنيد مي بينيد که براي يک داروي معين دهها کاربرد و عوارض جانبي ذکر شده است.در صورتيکه در مورد اثرات داروهاي گياهي مورد استفاده در طب مکمل ، اطلاعات بسيار ناچيز است.علت اين مسئله ، هزينه فراوان تحقيقات است.هزينه اي که يک شرکت دارو سازي براي تحقيق در مورد دارويي اختصاص مي دهد به فروش داروي مذکور و ثبت آن بنام شرکت مذکور بر مي گردد و زمينه ادامه تحقيقات فراهم مي شود.


در مورد درمان هاي مکمل وضعيت متفاوت است. هيچ متخصصي نمي تواند حق مالکيت روشي را که هزاران سال سابقه دارد براي خود ثبت کند و از مزاياي مادي آن بهره مند شود؛ در نتيجه منبع مالي براي انجام بررسي هاي علمي بيشتر فراهم نمي شود و نکات مبهم همچنان باقي مي ماند.


ناآگاهي پزشکان از ماهيت اين درمان ها نيز موجب مي شود که اکثر پزشکان بطور ناخودآگاه با دنبال کردن اين روش ها توسط بيماران مخالفت کرده و بيمار هم بخاطر نگراني از اين موضوع پزشک را از استفاده احتمالي از اين داروها مطلع نمي کند. اين مسائل در کنار عدم وجود استانداردهاي معين و تعريف شده براي طب مکمل ، امکان استفاده سودجويان از چنين موقعيتي را فراهم مي آورد.

top_block_quicktab