اختلال حواس و کاهش شنوایی عامل انزوای سالمندان

<body bgcolor='White' style='font-family:sans-serif;font-size:۱۰pt;‎'><body bgcolor='White' style='font-family:sans-serif;font-size:۱۰pt;‎'><span id="bodyHolder_newstextDetail_nwstxtInfoPane">خبرگزاری فارس: یکمتخصص طب سالمندی گفت: اختلال حواس، کاهش حس شنوایی و حس بینایی از جملهدلایل انزوای اجتماعی است چرا که اگر چند بار صحبت شود و سالمند نشنود،احساس خوبی به این قضیه ندارد و ترجیح می‌دهد در جمع حضور نیابد.</span></body></body>
نسخه مناسب چاپ

شیما سام در گفت‌وگو
با خبرنگار بهداشت و درمان فارس در مورد تأثیر ناراحتی روحی و روانی بر
سلامت سالمند اظهار داشت: نگرانی، اضطراب، استرس و افسردگی می‌‌تواند به
شیوه زندگی سالمند و شاخص‌هایی که می‌‌تواند بر سلامت او تاثیر گذار باشد
تاثیر منفی بگذارد و سبب می‌شود انواع بیماری‌های مزمن راحت‌تر ایجاد شود.




وی در پاسخ به دلیل تمایل نداشتن سالمندان برای خروج از منزل و
گوشه‌گیر شدن گفت: مسائل و مشکلات روانی یکی از مشکلاتی که همیشه عامل خطری
در بروز افسردگی و بیماری‌های روانی است و می‌‌تواند منجر به بیماری‌های
روان تنی در سالمند شود بدون اینکه عامل ارگانیک خاصی در سالمند باشد.




این متخصص سلامت سالمندی افزود: خواب آلودگی، احساس درد، احساس گرفتگی‌های
عضلانی، ناتوانی حتی در غذا خوردن و مراقبت‌های شخصی خودشان و فعالیت‌های
روزانه می‌تواند از این قبیل باشد.




وی در مورد علت تنهایی و انزوای عاطفی گفت: متاسفانه در جامعه کنونی ما
ساختار خانواده روز به روز در حال تغییر است و دختر و پسرهایی که ازدواج
می‌کنند کاملا از خانواده کنده می‌شوند و ارتباطشان با پدر و مادرشان
کمرنگ‌تر می‌شود. در نتیجه ساعاتی را که به والدینشان اختصاص می‌دهند روز
به روز کمتر می‌شود.




سام اذعان داشت: سالمندان تمایل دارند که ارتباط برقرار کنند حرف بزنند،
گذشته را مرور کنند، تجربیاتشان را منتقل کنند. سالمندان ساعات بسیار زیادی
را در خانه تنها هستند و تا کسی را پیدا کنند می‌خواهند با او حرف بزنند
چیزی که متاسفانه روز به روز کمتر می‌شود و مجموعه عوامل سبب می‌شود که
سالمندان احساس تنهایی کنند و در نهایت انزوای اجتماعی‌شان بیشتر شود.


 


وی در ادامه تصریح کرد: از طرفی اختلال حواس، کاهش حس شنوایی و حس بینایی
هم دلایل دیگر بر انزوای اجتماعی است چرا که اگر چند بار صحبت شود و سالمند
نشنود، احساس خوبی به این قضیه ندارد و باز این موجب می‌شود که سالمند
تدریجا صحبت نکند و منزوی شود و ترجیح بدهد در جمع حضور نیابد.